| تبليغات | X |
برای بخاطر سپردن بخشی از شعر "الفبا" دچار مشکل بودیم.
Elle ... Emme .... Enne ... Ennie ... O
سعی کردم کمکش کنم. براش انگشتی درست کردم و روی هر انگشت یک حرف رو چسبوندم.
با چند بار مرور، و صد البته ساعتی مسخره بازی، این بخش رو بخاطر سپرد.
فکر می کنم کاربردهای متنوعی داشته باشه. شاید بشه ازش برای یادگیری حروف و اعداد استفاده کرد.
شاید مثلاً بشه ازش برای نشون دادن تفاوت اعداد شش و نه انگلیسی - که معمولاً بچه ها جابجا می نویسن- بهره برد. شاید بشه در درس علوم، مثلاً نشون دادن سمبل های حواس پنجگانه، و اجرای یک نمایش کوچولو بکارشون برد.
اگه ایده دیگه ای به ذهن تون می رسه برام بنویسین.
سین، مامانِ شین
می تونین یک خط بکشید. از یک خط صاف تا یک منحنی پیچیده بسته، هر چی باشه قبوله. بعد از کودک بخواهید توضیح بده که چی می بینه، یا با مداد رنگ دیگه ای تکمیلش کنه. این بازی هیچی نیست جز پرواز قوه تخیل ! باور کنین !
خط بنفش رو من کشیدم. شین بلافاصله با اضافه کردن یک مثلث و کمی دود (!) به یک خونه کوچیک تبدیلش کرد
این شکل دوم ناشی از اینه که من تصمیم گرفتم کمی پیچیده تر عمل کنم :
باز هم خط بنفش رو من کشیدم. شین اون رو به شکل یک زن که از نیم رخ تصویر شده در آورد. من شیفته اون دستش شدم که به جلو دراز شده ، اون چشم و دماغ و دهن و پاش رو ببینین !!
سعی می کنم ازش حرف بکشم :
"شین ، این چرا یه پا داره ؟؟"
" آخه این وری وایساده مامان ، در واقع دو تا پا داره اما فقط یکیش دیده می شه "
سین، مامان شین
نهم ژوئن ۲۰۰۸
من با تماشای تلویزیون و بازی های کامپیوتری ، مخالف هستم و نیستم. محافظه کاری رو دارین ؟ از شوخی گذشته ، من هنوز که هنوزه از تماشای کارتون های کمپانی انیمیشن پیکسار یا برنامه هایی مثل سسامی ستریت لذت می برم و بخش خیلی زیادی از آموخته هام رو مدیون برنامه های تلویزیونی هستم که در کودکی دیدم. تصور می کنم گسترده بودن دایره لغات شین هم بی تاثیر از تماشای انیمیشن های جالبی که معمولا به نام اون و به کام خودمون تهیه می کنیم نباشه. به نظرم حتی قدرت تخیل کودکان با تماشای یک سری فیلم ها و کارتون ها واقعا تقویت می شه . اما از اینکه بچه بخواد ساعاتی از روز رو به شکل روتین به تماشای تلویزیون ، از تبلیغ گرفته تا سریال ها بزرگسالان بگذرونه ، مخالفم.
قصه نظر سنجی قبل بخاطر مشغول شدن ذهن من با مساله سرعت انتقال و عکس العمل در شین بود. می دونم که هر دوتاشون مثل هر مهارت دیگه ای می تونن با آموزش مناسب و تمرین بهبود پیدا کنن. اما اطلاعات خوبی دراین زمینه ندارم و نمی دونم چه شکلی بایستی آموزش داد و به چه نحو تمرین کرد.
می شه بحث عکس العمل رو در دو بخش بررسی کرد. یکی سرعت عکس العمل ذهن ، و دیگری سرعت عکس العمل جسم.
برای بهبود مهارت های بدنی شین برنامه ریزی کردم. سعی می کنم با تمرین حرکات ساده مثل تعادل یک پا ، لی لی یا چرخیدن و ... ، و پیچیده تر کردن این حرکات به مرور زمان، مهارت عضلاتش و بلطبع اندام هایی مثل دست و پا رو بیشتر کنم.
برای افزایش سرعت انتقال ذهن اما، فکرم خیلی خوب کار نکرد. بازی های کامپیوتری که نیاز به تصمیم گیری سریع دارن هم جذابیت کافی برای شین دارن ، و هم بهش کمک می کنن توی این زمینه. اما کدوم بازی ؟ چه مدل بازی هایی؟ تلویزیون تماشا کردن تبعات زیادی داری، باربی ایسم (!) مثلا یکی از مشکلاتیه که تماشای کارتون های پرنسسی برای بچه ها بوجود می آد. اما تبعات پرداختن به بازی های کامپیوتری چه چیزهایی می تونن باشن ؟ این چیزیه که به شدت جای بررسی و بحث داره و من تجربه چندانی در این زمینه ندارم.
این تصویر تزئینیه. یه دختر در حال لی لی بازی کردنه که شین چند روز پیش کشیده ش. البته یه لیوان نوشیدنی هم جلوی پاش بوده که دختره بهش خورده و ریخته. دوست داشتنی نیست ؟
شین به حل پازل علاقه زیادی داره. طبیعتاً سعی می کنیم به مناسبت های مختلف براش پازل هایی تهیه کنیم. معمولاً جایزه های شین در مواقع مختلف تهیه و انبار (!) می شن و به مرور زمان به مناسبت هایی که پیش می آد در اختیارش قرار می گیرن. این پازل هم که شکلش رو در عکس بعد می بینین ، یکی از همون انباری ها بود. و چه انباری محشری هم از آب در اومد !!
ایده بسیار ساده ایه. با حروف اول اسم حیوانات، اون ها رو به شکل پازل های ساده سه بعدی ساختن. یک نقشه بزرگ هم داره که نحوه اسمبل کردن هر حیوان رو شرح داده . برای شین خیلی جذاب بود که با نگاه کردن به نقشه پازل ها رو حل کنه . حس مهندس بودن بهش دست داده بود !!! اما بعد از ساختن یکی دو تا ، دیگه به نقشه نگاه نکرد. دیگه دستش اومده بود که چکار کنه.
این جا یک نمونه از کار رو می بینید.
این بازی علاوه بر اینکه لحظات فرح بخشی رو برای خودتون و فرزندتون می سازه ، نتایج خوبی هم به همراه داره :
1- نحوه نقشه خوانی رو به شکل ابتدایی به بچه آموزش می ده.
2- تطابق بین دست و چشم ، تمرکز ، و آموزش حل مساله به شکل قدم به قدم رو به همراه داره.
3- به نظر من جذاب ترین نوع فلش کارت برای آموزش اسامی حیوانات به انگلیسیه. البته به کره ای و چینی و ژاپنی هم هست !!! تصور می کنم بچه به راحتی حروف بزرگ و اسامی حیوانات رو با شکلشون توی ذهنش به خاطر می سپاره و تطبیق می ده.
4- می تونه یک کلکسیون جالب برای تزئین اتاق بچه باشه.
5- می تونه به عنوان کاراکتر برای داستان سرایی، تئاتر یا سایر بازی های بچگانه بکار بره.
گفتم داستان سرایی. شاید یه زمانی داستان های پدر شین رو این جا نوشتم. ( راستی پدر شین ! بنویسم یا نه ؟) این داستان ها اول شوخی شوخی و برای ریختن گوشت من که از اسم " جنگل دوستی" یاد داستان های کلیشه ای تلویزیون ایران می افتادم ، تحت این نام ساخته و بعدا تبدیل شد به قصه های مورد علاقه شین حین خواب. این داستان ها فی البداهه گفته می شن و شین توی خلق شون نقش داره و معمولا ماجراهای خنده داری هستن که بعضی هاشون هم کمی تا قسمتی سانسوریه !!! کاراکترهای داستان حیوان ها هستن و نقش اصلی رو معمولا یک فیل به عهده داره.
من این پازل رو از شهروند فرمانیه خریدم. احتمالاً اگر بچه تون از خیر بادکنک های هلیومی جذاب اونجا بگذره ، بتونین پیداش کنین.
سین، مامان شین
نمی دونم از بچه ای به سن شین توقع می ره که چه مدت روی یک کار فوکوس کنه. به هر حال همه کاری خیلی زود حوصله ش رو سر می بره.
برای بهبود تمرکزش از بازی های تقویت حافظه یا زوج کارت های یک شکل استفاده می کنم. بعضی وقت ها موقع پیاده روی روی جداول راه می ریم و تلاش می کنم که با این کارها قدری بهش کمک کنم که تمرکزش رو بیشتر کنه. اما بازی ها چون "صدا" ندارند و راه رفتن روی جدول بخاطر پیدا کردن یک "انبه" کوچک، بلافاصله به دست فراموشی سپرده می شن.
سین، مامان شین
یک صفحه شطرنجی ، یک مبدا و یک مقصد دارین. توپی از مبدا انداخته می شه و شما با ابزارهایی که شامل چند صفحه نقاله ، چند لوله ، فنر و منجنیقه ، باید این توپ رو به مقصد برسونین. مسیر های شما محدود هستن و از تمام ابزارها بایستی استفاده کنین.
قول می دم که خیلی لذت ببرین. فعلا که هر بار صفحه فوق رو باز کردیم ، فقط ویزبال بازی کردیم. بعد ها که مطالب بیشتری کشف شد حتما به اطلاعتون خواهد رسید
نکته ای که حین انجام این بازی توجهم رو جلب کرد ، تلاش من برای این بود که شین زودتر به نتیجه برسه. دوست داشتم که نتیجه نهایی بازی رو ببینه ، برنده بشه تا هیجان بازی رو درک کنه. می دونستم که اگر بخوام براش شرح ندم که بازی به چه شکله ، و اگر راهنماییش نکنم ، به احتمال قوی توی همون بازی اول موفق نمی شد و بازی رو کنار می گذاشت. دفعات اول راهنماییش کردم و بعضی جاها خودم بازی رو به عهده گرفتم. بعد از دو بار تلاش ، الان دیگه بازی هایی رو که رنک آسون گرفتن به راحتی انجام می ده. شما ها این کار رو نمی کنین ؟
سین ، مامان شین
هشتم آوریل ۲۰۰۸