در کشوری که ما زندگی می کردیم، بچه ها خوندن و نوشتن رو از سن شش سالگی آغاز می کردند. قبلاً هم گفتم، سیستم آموزشی اونجا به شکلی بود که استرس چندانی به پدر و مادر وارد نمی شد. بماند که من ایرانی بازی رو به اونجا هم سرایت داده بودم و معلم ها و مربی هاً شیفته حساسیت های من در مورد آموزش شین شده بودند! فکر بد نکنید! معمولاً در ایران ظرف مدت کوتاهی مدال "مامان بی خیال" رو از مادرهای مهربون همکلاسی شین دریافت می کنم، اما اونجا این همه نظارت بر کار بچه و نگرانی خیلی نو به نظر می رسید! سرتون رو درد نیارم. بخش جدیدی در این وبلاگ راه اندازی می کنم به اسم : "کلاس اولی داری؟... طفلی!" به یاد مامان ها و باباهایی که بچه های کلاس اولی دارند. قصد دارم تجربیات دوستانی که این دوره رو گذروندن، تجربیات خودم، و احیاناً نظر متخصصین عزیزی که طرف مشورتم قرار می گیرند رو به اینجا منتقل کنم.

خوشحال می شم اگه سوالی دارید بپرسید، شاید سوال امروز شما نگرانی فردای من باشه. من تلاش می کنم که این بخش رو زنده نگه دارم.

سین، مامانِ شین