133- نصیحت خواهرانه
یکی از عواملی که انگیزه نوشتن در این وبلاگ رو از من گرفت، تصویر ذهنی غلطی بود که برای مخاطبینم به وجود آورده بودم. مخاطبین این وبلاگ اغلب مادرانی هستند که به دنبال راهی برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه پرورش فرزندشان به این وبلاگ می رسند، و متاسفانه اغلب مادران گرامی بعد از مطالعه دو یا سه پست، برچسب "مامان ماه" رو بر پیشونی من می چسبانند و دلشون رو به حس چرب و پاک نشدنی "عذاب وجدان مادرانه" آغشته می کنند.
نکن عزیز من. این کار رو با خودت نکن. نه خودت رو با کسی مقایسه کن نه فرزندت رو با بچه ی کسی. از کجا می دونی که من یک متظاهر نیستم؟ چرا تصور می کنی به اشتراک گذاشتن یک تجربه کوچیک، به معنی فرهیخته بودن و عالم بودن منِ وبلاگ نویسه؟ من برای خوشحال بودن دخترکم تلاش می کنم، اما اگر تلاش من منجر به ایجاد حس منفی در وجود من و انتقالش به فرزندم بشه، چه فایده ای داره؟ حس مزخرف عذاب وجدان رو بشور و کنار بگذار. وسواسِ مامانِ کامل بودن خیلی زود تا ته استخوان آدم نفوذ می کنه. وسواس قاتل روابط مادر فرزندیه.
چقدر نصیحت کردم!
سین، مامانِ شین
+ نوشته شده در دوشنبه یکم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 12:43 توسط مامان شین
|