حالا چرا خوانش پریشی؟

از غلط‌‌های املایی که این روزها متداول شده شاخ در می‌آرید؟

بچه‌تون در عین باهوش بودن توی زمینه‌هایی خنگ می زنه؟

خوانش پریشی در بچه‌ها (‌و بزرگسالان) بسیار متداوله. دلیل این‌که این روزها حس می‌کنید سطح دانش مردم در نوشتن ( یا خواندن) به شدت افت کرده،‌ اینه که جریان اطلاعات شدیدتر و گسترده‌تر شده. وگرنه خوانش پریشی همیشه بوده.

علائم خوانش پریشی متعدد هستند و متفاوت. شدت‌ش هم همینطور. در برخی از بچه‌ها این علائم در سن هشت سالگی خیلی مشخص می‌شه. حدودای کلاس دوم دبستان. در بعضی بچه‌ها حادتره،‌ در بعضی‌ها به مرور زمان کم‌رنگ می شه. در خیلی‌ها تا بزرگ‌سالی ادامه پیدا می کنه.


من قصد دارم توی این وبلاگ به مقوله‌ی خوانش پریشی بپردازم. بسیار ممنون می‌شم اگر فرزند دیسلکسیک دارید و با این مقوله آشنا هستید،یا احساس می‌کنید که علائمی که قصد دارم راجع به‌شون بنویسم رو در فرزندتون مشاهده می‌کنین، برای من پیغام بگذارید. من و همکارانم در حال تدوین اقلامی برای آسون‌تر کردن کار والدین و بچه‌های دیسلکسیک/دیسگرافیک هستیم. می‌تونیم به این صورت به همدیگه کمک کنیم.


سین،‌مامان شین